shopping_cart EN
Aleś Puszkin biogram

Znaki Matki Świata

Tempera jajeczna, Tempera kazeinowa, Deska
58 cm x 48 cm

Obrazy, Realizm, Portret, Człowiek

$2 670
Zamów tę pracę przez telefon +48 510 211 410
14 Wyświetlenia

  • local_shippingDarmowa dostawa na terenie Polski
  • keyboard_return 14 dni na zwrot pracy
  • local_offer 10% zniżki na oprawę
  • verified Certyfikat autentyczności
  • business_center Odbiór w centrum Warszawy
  • account_balance_wallet Wygodne formy płatności

"Znaki Matki Świata" to obraz o wymiarach 48x58 cm z 0 roku. Autorem pracy jest Aleś Puszkin.

Praca wykonana została w technikach: tempera jajeczna, tempera kazeinowa. Jest to technika powszechnie stosowana w starożytności oraz w średniowiecznym malarstwie sztalugowym i ściennym. Farba temperowa powstaje poprzez wymieszanie ze sobą pigmentu, oleju, żółtka jaja rozcieńczonego z wodą oraz emulgatora. Uzyskana farba posiada właściwości kryjące, dlatego trudno uzyskać z jej pomocą warstwy laserunkowe. Po wyschnięciu (które następuje w krótkim czasie), powierzchnia obrazu jest matowa, zaś sama kompozycja cechuje się linearyzmem (w technice temperowej trudno uzyskiwać plamy barwne). W epoce średniowiecza farbę temperową stosowano do monumentalnego malarstwa ściennego, tworzonego metodą al fresco, na mokrej zaprawie. Metoda ta polegała ponadto na podziale ściany na giornaty, czyli części kompozycji malowane konkretnego dnia i pozostawione do wyschnięcia. Stojąc blisko ściany, jesteśmy w stanie dostrzec granice między poszczególnymi giornatami, przyglądając się liniom wyżłobionym w powierzchni tynku. Najwybitniejsze dzieła tworzone w technice tempery tworzyli Giotto di Bondone, Pietro Perugino, Fra Angelico, Michał Anioł oraz Leonardo da Vinci. Jest to starożytna technika malarska, polegająca na wykorzystaniu białka mlekowego jako spoiwa farb. Skład współczesnych temper kazeinowych został zmodyfikowany i funkcję spoiwa pełnią emulsje roślinne lub wapienne. Tempery charakteryzują się dobrą przyczepnością, dzięki czemu mogą pokrywać dowolne podłoże, takie jak płótno, drewno, metal czy ściana. Różnicą między temperą kazeinową a jajową jest większa odporność tej pierwszej na wilgoć. Farba kazeinowa jest również jaśniejsza i trwalsza. Współczesne kazeiny są farbami szybkoschnącymi, które mogą być również wykorzystane jako grunt pod farbę olejną.

Autor pracy wykorzystał jako podłoże deska. Jest do element w formie płaskiego prostopadłościanu, wykonanego z drewna dowolnego gatunku. Posiada szerokie zastosowanie, obejmujące budownictwo, meblarstwo, architekturę wnętrz bądź malarstwo. Aż do końca XVI wieku, deski drewniane były dominującym podłożem artystycznym, kiedy zaczęły być stopniowo wypierane przez płótno. W sztuce prawosławnej, są medium wykorzystywanym do tworzenia ikon: odpowiednio sezonowana, przygotowana deska staje się dobrego stanu ikony.

Dzieło posiada charakterystyczne cechy utworu dla stylu realizm. Powrotem do realizmu okazał się hiperrealizm, będący mistrzowskim, niezwykle szczegółowym odzwierciedleniem rzeczywistości.

Tematem tej pracy są człowiek, portret. Jest to temat pojawiający się w sztuce nieprzerwanie od czasów pierwszych rysunków na ścianach jaskiń. Sylwetki ludzkie pojawiały się w różnych kontekstach: od estetycznych po polityczno-społeczne i propagandowe. Jest to jeden z najtrudniejszych tematów plastycznych, wymagających nie tylko umiejętności artystycznych, ale w przypadku jego niefiguratywnego wydania - wiedzy psychologicznej i dużej wrażliwości w stosunku do modela.

Autor obrazu wykorzystał przy tworzeniu pracy kolory różowy, pomarańczowy. Pomarańczowy, który jest ogromnie ceniony przez artystów z powodu przyciągania wzroku widza oraz swojego dwoistego charakteru: z jednej strony występuje w przyrodzie, z drugiej posiada dekoracyjną, syntetyczną energię.

Nastroj pracy charakteryzuje spokój, łączący się z atmosferą medytacji, kontemplacji dzieła sztuki i jest osiągany poprzez minimalistyczne kompozycje bądź też stonowaną kolorystykę.

expand_less mail_outline call