Strona główna » Galeria online » Obrazy » Luiza Poreda » Moja własna tajemnica
Luiza Poreda biogram

Moja własna tajemnica, 2020

Tusz, Flamaster, Papier
30 cm x 21 cm

Obrazy, Figuratywne, Człowiek

$130
Zamów tę pracę przez telefon +48 510 211 410
11 Wyświetlenia

  • Darmowa dostawa na terenie Polski
  • 14 dni na zwrot pracy
  • 10% zniżki na oprawę
  • Certyfikat autentyczności
  • Odbiór w centrum Warszawy
  • Wygodne formy płatności

"Moja własna tajemnica" - obraz jest dziełem z 2020 roku I charakteryzuje się wymiarem 21x30 cm. Autorem jest Luiza Poreda.

Praca wykonana została w technikach: tusz, flamaster. Jest to technika artystyczna, pochodząca z Chin. Współcześnie, do rysunku tuszem wykorzystuje się piórko ze stalówką. To właśnie kształt stalówki ma wpływ na grubość i intensywność kreski; ponadto artysta może wybrać kolor tuszu (firmy produkujące tusze dla artystów mają w ofercie ponad 15 kolorów). Najpowszechniejszym podłożem dla kompozycji z tuszu jest gładki, odporny na wilgoć papier. Może być on ryżowy lub pochodzić z bloku technicznego czy szkicownika. Tusz dobrze przyjmuje również kalka kreślarska, szkło oraz folia poliestrowa. Przykładami artystów, którzy w swojej twórczości wykorzystywali tusz jako medium są Albrecht Dürer, Giovanni Battista Piranesi, Annibale Carracci, Tintoretto, Vincent van Gogh czy Paul Klee. Jest to technika polegająca na wykonywaniu kompozycji rysunkowych, posługując się długopisem z rdzeniem nasączonym tuszem. Kreska wykonana flamastrem jest zdecydowanie grubsza niż ta, która powstaje przy użyciu pióra i zwykłego długopisu. Flamastry występują w postaci markerów rysunkowych, projektowych oraz akwarelowych. Markery rysunkowe znakomicie sprawdzają się przy sporządzaniu szybkich rysunków, komiksów oraz szkiców. Flamastry projektowe z kolei są używane do tworzenia szczegółowych, realistycznych rysunków projektowych, zarówno architektonicznych, jak i modowych. Trzeci typ markerów, zwanych akwarelowymi, posiadają tusz na bazie wodnej, nie zaś alkoholowej. W ich przypadku, najlepszym rodzajem papieru będzie ten przeznaczony pod kompozycje akwarelowe, ze względu na odpowiednią chłonność. Doskonale sprawdzają się przy technikach mieszanych, wykorzystujących farby i kredki akwarelowe oraz tusze. Flamastry w swojej twórczości wykorzystywali Paweł Szarlota, Magdalena Abakanowicz, Paweł Jarodzki, Tadeusz Dominik czy Marek Raczkowski.

Podłożem tej pracy jest papier. Jest to medium wykorzystywane jako podobrazie, stanowiące alternatywę dla płótna i deski. Papier, w zależności od rodzaju, pozwala na uzyskanie różnorodnych efektów. Ten o gramaturze 200 g/m2, o zwartej strukturze, i dużej chłonności, przeznaczony jest do farb akwarelowych, gwaszu, temper i tuszu. Innym typem papieru jest papier bezkwasowy, odporny na działanie czasu oraz promieni słonecznych. Z kolei ziarnisty papier o gramaturze 90 g/m2 może być wykorzystywany do rysunku kredkami, pastelami, sepią, węglem, sangwiną, ołówkiem. Papier jako podobrazie wykorzystywano od antyku; w średniowieczu powstawały na nim cenne miniatury oraz pierwsze projekty architektoniczne. W czasach renesansu stanowił podstawę szkiców koncepcyjnych, zaś od momentu wynalezienia druku stał się niezbędnym elementem do tworzenia grafiki. Współcześnie popularność zyskują aukcje dzieł sztuki na papierze; najdroższą papierową pracą sprzedaną na polskiej aukcji jest „Macierzyństwo” Stanisława Wyspiańskiego.

Pracę możemy zakwalifikować do stylu figuratywne. W latach 50-tych XX wieku, w Stanach Zjednoczonych pojawił się ruch zwany Nową figuracją, postulujący umiejscowienie człowieka i jego kondycji ludzkiej w centrum twórczości artysty.

Przewodni temat pracy to człowiek. Człowiek pojawił się już w sztuce prehistorycznej i jest jednym z głownych tematów w sztuce do czasów współczesnych.

Autor obrazu wykorzystał przy tworzeniu pracy kolor wielokolorowy. Mieszana kolorystyka prac charakteryzowała kolorystów, fowistów, impresjonistów oraz ekspresjonistów. Dzisiaj często spotykamy takie rozwiązanie w dziełach z nurtu street art oraz instalacjach artystycznych podejmujących problem optyki i percepcji.

Klimat obrazu opisać mozna jako: melancholia, spokój. Melancholia jest uczuciem wywoływanym przez wspomnienia, dlatego odczujemy ją, kiedy dzieło sztuki poruszy naszą indywidualną strunę pamięci. Spokój, łączący się z atmosferą medytacji, kontemplacji dzieła sztuki i jest osiągany poprzez minimalistyczne kompozycje bądź też stonowaną kolorystykę.

Prace artysty - Luiza Poreda
Akryl, Płótno 100 cm x 100 cm
Cena sprzedaży $950
Akryl, Płótno 90 cm x 90 cm
Cena sprzedaży $940
Tusz, Flamaster, Papier 30 cm x 21 cm
Cena sprzedaży $130
Akryl, Płótno 40 cm x 30 cm
Cena sprzedaży $210

Nasi partnerzy:

BeArt Kultura i sztuka RMF Classic Antykwariusze Cinoa Młody Byron Koneser

Płatności obsługują:

PayPal PayU

Jesteśmy też na: